Witaj na pokładzie! Zaloguj Rejestracja
Kanały RSS
RSS Aktualności
RSS Komentarze
RSS Forum
RSS Artykuły
RSS Zdjęcia
Nawigacja
Artykuły » 06. Edukacja, przepisy » Przepisy żeglugowe
Przepisy żeglugowe

Załącznik nr 1 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

LITERA LUB GRUPA LITER ROZPOZNAWCZYCH KRAJU, W KTÓRYM ZNAJDUJE SIĘ PORT MACIERZYSTY LUB MIEJSCE REJESTRACJI STATKU


+---------------------------------+---------+---------------------------------+---------+ 
|Federacja Rosyjska               |   RUS   |Republika Finlandii              |   FI    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Serbia i Czarnogóra              |   YU    |Republika Francuska              |    F    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Konfederacja Szwajcarska         |   CH    |Republika Litewska               |   LT    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Królestwo Belgii                 |    B    |Republika Mołdowy                |   MD    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Królestwo Niderlandów            |    N    |Republika Portugalska            |    P    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Królestwo Norwegii               |   NO    |Republika Słowacji               |   SK    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Królestwo Szwecji                |   SE    |Republika Węgierska              |   HU    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Austrii                |    A    |Republika Włoska                 |    I    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Białorusi              |   BY    |Rumunia                          |    R    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Bułgarii               |   BG    |Rzeczpospolita Polska            |   PL    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Chorwacji              |   HR    |Ukraina                          |   UA    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Czeska                 |   CZ    |Wielkie Księstwo Luksemburga     |    L    | 
|---------------------------------+---------+---------------------------------+---------| 
|Republika Federalna Niemiec      |    D    |                                 |         | 
+---------------------------------------------------------------------------------------+ 

Załącznik nr 2 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

PODZIAŁKI ZANURZENIA STATKÓW ŚRÓDLĄDOWYCH

1. Podziałki zanurzenia statku powinny być cechowane co najmniej co 2 cm od płaszczyzny wodnicy statku pustego do płaszczyzny wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia.

Podziałki zanurzenia powinny być naniesione farbą, w formie dobrze widocznych różnokolorowych pasków. Cechowanie podziałek zanurzenia powinno być oznaczone cyframi co 1 dm na podziałce lub obok niej.

Podziałki zanurzenia powinny być trwałe, przez wyżłobienie lub naspawanie na burtach statku znaków ustalonych przez polską instytucję klasyfikacyjną.

2. Jeżeli statek posiada podziałki nośności, naniesione zgodnie z przepisami ust. 1, to mogą one zastępować podziałki zanurzenia.

Załącznik nr 3 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

SYGNALIZACJA WZROKOWA STATKÓW

1. PRZEPISY OGÓLNE

1. 1. Przedstawione niżej rysunki odnoszą się do sygnalizacji określonej w przepisach rozdziału 3.

1. 2. Rysunki mają charakter poglądowy; należy je łączyć z tekstem odpowiednich przepisów.

Rysunki przedstawiające statki obowiązane pokazywać dodatkowe światła lub znaki zawierają:

- wyłącznie dodatkowe światła lub znaki albo

- jednocześnie światła i znaki sygnalizacji podstawowej w danej sytuacji (lub tylko jeden z wariantów) oraz światła i znaki dodatkowe, jeżeli jest to konieczne dla lepszego zrozumienia.

Tekst wyjaśnień pod rysunkami odnosi się tylko do świateł i znaków dodatkowych.

1. 3. Zestawy pchane, których długość jest mniejsza niż 110 m i szerokość mniejsza niż 12 m, uznaje się za statek pojedynczy o napędzie mechanicznym (§ 3.01 ust. 3).

1. 4. Jeżeli z określeń podanych pod rysunkami nie wynika inaczej, to odpowiadają one przepisom § 3.01, ust. 5 i oznaczają:

1. 4. 1. "Światło masztowe" - jaskrawe białe światło, oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu o kącie 225°, tak ustawione, aby świeciło od kierunku prosto w przód do 22,5° poza trawers każdej burty.

1. 4. 2. "Światła burtowe" - jasne zielone światło z prawej burty i jasne czerwone światło z lewej burty, każde oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu o kącie 112,5°, tak ustawione, aby świeciło od kierunku prosto w przód do 22,5° poza trawers odpowiedniej burty.

1. 4. 3. "Światło rufowe" - jasne lub zwykłe białe światło, oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu o kącie 135°, tak ustawione, aby świeciło od kierunku prosto w tył do 67,5° z każdej burty.

1. 4. 4. "Światło widoczne ze wszystkich stron" - światło oświetlające nieprzerwanie łuk widnokręgu o kącie 360°.

1. 5. Użyte poniżej na rysunkach symbole oznaczają:

Załącznik nr 4 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

ŚWIATŁA I KOLORY ŚWIATEŁ NAWIGACYJNYCH NA STATKACH

I. Przepisy ogólne

Definicje.

1. Latarnia jest urządzeniem służącym do emitowania strumienia światła ze źródła światła. Zawiera ona również elementy niezbędne do filtrowania, załamania i odbicia światła, a także zamocowania oraz sterowania źródła światła.

Latarnia przeznaczona do dawania sygnałów ze statku nazywa się latarnią nawigacyjną.

2. Światło nawigacyjne.

Światło nawigacyjne jest to sygnał świetlny emitowany z latarni nawigacyjnej.

3. Źródło światła.

Źródło światła jest to elektryczne lub nieelektryczne urządzenie przeznaczone do wytwarzania określonego strumienia światła w latarniach.

4. Wymagania techniczne.

Konstrukcja latarni nawigacyjnych i materiały, z których są wykonane, powinny zapewnić ich bezpieczeństwo oraz trwałość.

Poszczególne elementy latarni (np. wzmocnienia) nie powinny mieć wpływu ani na natężenie i kolor światła, czy przeświecanie.

Powinny one również umożliwić wymianę źródła światła w możliwie prosty sposób.

II. Kolory świateł nawigacyjnych

1. Stosowany jest pięciokolorowy system sygnałowy, który składa się z następujących kolorów:

białego,

czerwonego,

zielonego,

żółtego i

niebieskiego.

System ten spełnia zalecenia Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej "Kolory sygnałów świetlnych", CIE publikacja nr 2.2 (TC-1.6) 1975.

Powyższe kolory mają zastosowanie do strumienia świetlnego emitowanego przez latarnię.

2. Granice obszarów każdego koloru określone są współrzędnymi punktów narożnych na wykresie chromatyczności CIE publikacja nr 2.2 (TC-1.6) 1975 (patrz wykres chromatyczności) i wyszczególnionych w tabeli nr 1.

Tabela 1

 

+---------------+---------------------------------------------------------------------+
|     Kolor     |                    Współrzędne punktów narożnych                    | 
|---------------+---------------------------------------------------------------------| 
| biały         |    x    |  0.310  |  0.443  |  0.500  |  0.500  |  0.453  |  0.310  | 
|               |    y    |  0.283  |  0.382  |  0.382  |  0.440  |  0.440  |  0.348  | 
|---------------+---------+---------+---------+---------+---------+---------+---------| 
| czerwony      |    x    |  0.690  |  0.710  |  0.680  |  0.660  |         |         | 
|               |    y    |  0.290  |  0.290  |  0.320  |  0.320  |         |         | 
|---------------+---------+---------+---------+---------+---------+---------+---------| 
| zielony       |    x    |  0.009  |  0.284  |  0.207  |  0.013  |         |         | 
|               |    y    |  0.720  |  0.520  |  0.397  |  0.494  |         |         | 
|---------------+---------+---------+---------+---------+---------+---------+---------| 
| żółty         |    x    |  0.612  |  0.618  |  0.575  |  0.575  |         |         | 
|               |    y    |  0.382  |  0.382  |  0.425  |  0.406  |         |         | 
|---------------+---------+---------+---------+---------+---------+---------+---------| 
| niebieski     |    x    |  0.136  |  0.218  |  0.185  |  0.102  |         |         | 
|               |    y    |  0.040  |  0.142  |  0.175  |  0.105  |         |         | 
+-------------------------------------------------------------------------------------+ 
 

Wykres chromatyczności CIE.

2360 K - odpowiada światłu emitowanemu z lampy próżniowej.

2848 K - odpowiada światłu emitowanemu z lampy wypełnionej gazem.

Załącznik nr 5 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

NATĘŻENIE ŚWIATŁA I ZASIĘG WIDZIALNOŚCI ŚWIATEŁ NAWIGACYJNYCH NA STATKACH

I. Przepisy ogólne

1. Światła nawigacyjne

Światła nawigacyjne dzieli się według ich intensywności świecenia na:

- zwykłe,

- jasne,

- jaskrawe.

2. Zależność między IO, IB i t

IO - fotometryczne natężenie światła wyrażone w kandelach, zmierzone dla napięcia znamionowego dla światła elektrycznego,

IB - eksploatacyjne natężenie światła wyrażone w kandelach,

t - zasięg widzialności w kilometrach.

Rozważając przykładowo starzenie się źródła światła, stopień zabrudzenia części optycznych czy wahania napięcia w sieci elektrycznej statku, to IB przyjmuje się o 25% mniejsze od IO

więc

IB = 0.75 * IO 

Zależność między IB a t sygnału świetlnego podana jest poniższym równaniem:

            2    -t
IB = 0.2 * t  * q

Współczynnik przepuszczalności atmosferycznej q przyjęto jako 0,76 - co odpowiada widzialności meteorologicznej 14.3 km.

II. Natężenie światła i zasięg widzialności

1. Natężenie światła i zasięg widzialności świateł nawigacyjnych.

Poniższa tabela zawiera dozwolone granice IO, IB i t zgodnie z rodzajem świateł nawigacyjnych. Wskazane wartości odpowiadają strumieniowi światła emitowanemu przez latarnię.

IO i IB - podane są w kandelach,

t - podane jest w km.

Minimalne i maksymalne wartości

+--------------------+-----------------------------------------------------------------------+ 
|                    |                             Kolor światła                             | 
|   Rodzaj świateł   |-----------------------------------------------------------------------| 
|   nawigacyjnych    |      biały      |zielony/czerwony |      żółty      |    niebieski    | 
|                    |-----------------+-----------------+-----------------+-----------------| 
|                    |   min. |   max  |   min. |   max  |   min. |   max  |   min. |   max  | 
|--------------------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------| 
|              IO    |   2.7  |  10.0  |   1.2  |   4.7  |   1.1  |   3.2  |   0.9  |   2.7  | 
| zwykłe       IB    |   2.0  |   7.5  |   0.9  |   3.5  |   0.8  |   2.4  |   0.7  |   2.0  | 
|              t     |   2.3  |   3.7  |   1.7  |   2.8  |   1.6  |   2.5  |   1.5  |   2.3  | 
|--------------------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------| 
|              IO    |  12.0  |  33.0  |   6.7  |  27.0  |   4.8  |  20.0  |   6.7  |  27.0  | 
| jasne        IB    |   9.0  |  25.0  |   5.0  |  20.0  |   3.6  |  15.0  |   5.0  |  20.0  | 
|              t     |   3.9  |   5.3  |   3.2  |   5.0  |   2.9  |   4.6  |   3.2  |   5.0  | 
|--------------------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------+--------| 
|              IO    |  47.0  | 133.0  |        |        |        |        |        |        | 
| jaskrawe     IB    |  35.0  | 100.0  |        |        |        |        |        |        | 
|              t     |   5.9  |   8.0  |        |        |        |        |        |        | 
+--------------------------------------------------------------------------------------------+ 
 

III. Przeświecanie świateł

1. Przeświecanie w płaszczyźnie poziomej

(a) natężenia świecenia wskazane w części II odnoszą się do wszystkich kierunków w płaszczyźnie poziomej przechodzących przez ogniskową soczewki lub środek ciężkości źródła światła właściwie ustawionego w zakresie roboczych sektorów świecenia pionowo zamocowanej latarni;

(b) dla świateł: masztowego, rufowego i burtowych określone natężenia świecenia mają być zachowane w płaszczyźnie poziomej odpowiednich sektorów świecenia świateł i nie więcej niż 5° poza granice tych sektorów.

Od 5° wewnątrz sektora świecenia do granicy sektora odpowiedniego światła natężenie światła może zmaleć o 50% i powinno stopniowo zmniejszać się dalej w taki sposób, że w przedziale 5° poza granicą sektora świecenia zmaleje do 0 lub natężenie światła nie będzie znaczące;

(c) światła burtowe powinny świecić z określonym natężeniem światła w kierunku prosto w przód równoległym do wzdłużnej osi symetrii statku.

Takie natężenie światła powinno stopniowo zmaleć do zera w przedziale 1-3° poza granice sektorów świecenia. Wartości graniczne natężenie światła w sektorach latarni powinny zawierać się w granicach minimum i maksimum dla odpowiedniego światła;

(d) dla dwu- i trójkolorowych latarni przeświecanie powinno rozkładać się jednolicie po 3° z każdej strony przewidzianej granicy sektora świecenia, tak że maksymalna dozwolona intensywność nie jest przekroczona, a minimalna jest zachowana;

(e) przeświecanie w płaszczyźnie poziomej świecenia latarni powinno być jednolite w odpowiednich sektorach, tak aby obserwowane wartości minimum i maksimum natężenia światła nie różniły się więcej niż o współczynnik 1.5 od fotometrycznego natężenia światła.

2. Przeświecanie w płaszczyźnie pionowej

W przypadku przechyłów wzdłużnych o wartościach odchyleń od płaszczyzny poziomej 5° lub 7.5°, natężenie światła powinno być równe przynajmniej 80% (dla 5°) i 60% (dla 7.5°) wartości natężenia światła przyjmowanego dla przechyłu równego 0°, jednakże nie więcej niż 1.2 razy.

Załącznik nr 6 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

SYGNAŁY DŹWIĘKOWE

I. Dźwięczność sygnałów

Mechanicznie uruchamiane urządzenia sygnałowe, używane na statkach żeglugi śródlądowej, powinny nadawać sygnały dźwiękowe o następującej charakterystyce:

1. Częstotliwość

a) Podstawowa częstotliwość sygnałów nadawanych przez statki o napędzie mechanicznym, z wyjątkiem małych statków określonych w lit. b, powinna wynosić 200 Hz z tolerancją + 20%.

b) Na statkach bez napędu mechanicznego i na małych statkach nieprzystosowanych lub wykorzystywanych do holowania statków niezaliczanych do małych statków podstawowa częstotliwość sygnałów powinna być większa niż 350 Hz.

c) Dla trzytonowych sygnałów dźwiękowych nadawanych przez statki w warunkach ograniczonej widzialności, prowadzonych w oparciu o informacje radarowe, podstawowa częstotliwość sygnałów powinna wynosić 165 do 297 Hz, o różnicy pełnych dwóch tonów między najniższym i najwyższym tonem.

2. Poziom natężenia akustycznego

Określony poniżej poziom natężenia akustycznego sygnałów określa się w odległości 1 m przed środkiem otworu urządzenia, z którego wypływa dźwięk, przy czym pomiar powinien być przeprowadzony w otwartym terenie.

a) Statki o napędzie mechanicznym, z wyjątkiem małych określonych w lit. b, powinny nadawać sygnały dźwiękowe o natężeniu akustycznym od 120 do 140 dB (A).

b) Statki bez napędu mechanicznego i małe statki nieprzystosowane lub niewykorzystywane do holowania statków niezaliczanych do małych statków powinny nadawać sygnały dźwiękowe o natężeniu akustycznym od 100 do 125 dB (A).

c) Dla trzytonowych sygnałów dźwiękowych nadawanych przez statki w warunkach ograniczonej widzialności, prowadzonych w oparciu o informacje radarowe, natężenie akustyczne każdego dźwięku powinno wynosić od 120 do 140 dB (A).

II. Kontrola poziomu natężenia akustycznego

Kontrolę poziomu natężenia akustycznego powinni przeprowadzać przedstawiciele kompetentnego organu za pomocą sonometru, spełniającego wymogi Międzynarodowej Komisji Elektronicznej, lub za pomocą zwykłego standardowego sonometru.

III. Sygnały dźwiękowe statków

Sygnały dźwiękowe inne niż uderzenia w dzwon i sygnały trójtonowe składają się z nadanych jednego lub kilku następujących po sobie dźwięków o następującej charakterystyce:

- krótki dźwięk - dźwięk trwający około 1 sekundy,

- długi dźwięk - dźwięk trwający około 4 sekund.

Przerwa między następującymi po sobie dźwiękami tego samego sygnału powinna wynosić około 1 sekundy, z wyjątkiem sygnału dźwiękowego "seria bardzo krótkich dźwięków", który powinien się składać z co najmniej sześciu dźwięków trwających po około 0,25 sekundy, z przerwami między nimi trwającymi również około 0,25 sekundy. "Seria podwójnych krótkich dźwięków" oznacza sygnał składający się z co najmniej sześciu podwójnych krótkich dźwięków, w którym przerwy między podwójnymi dźwiękami trwają 2 sekundy. Sygnały dźwiękowe nadawane dzwonem składają się z jednej lub więcej, nadawanych z przerwami trwającymi około 1 sekundy, serii uderzeń w dzwon trwających około 4 sekund.

A. Sygnały ogólne

B. Sygnały mijania

C. Sygnały wyprzedzania

D. Sygnały zawracania

E. Porty i boczne drogi wodne: wejście i wyjście z przecięciem drogi wodnej

F. Sygnały podczas ograniczonej widzialności

Załącznik nr 7 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

ZNAKI ŻEGLUGOWE REGULUJĄCE RUCH ŻEGLUGOWY NA DROGACH WODNYCH

1. Podstawowe znaki żeglugowe, określone niżej w części I, mogą być uzupełniane lub objaśniane za pomocą znaków uzupełniających określonych w części II.

2. Tablice znaków żeglugowych mogą być obramowane wąskim białym paskiem konturowym.

3. Światła znaków żeglugowych, określonych niżej, podano symbolami:

I. Podstawowe znaki żeglugowe

A. Znaki zakazu

B. Znaki nakazu

C. Znaki ograniczenia

D. Znaki zalecenia

E. Znaki informacyjne

II. Znaki pomocnicze

Podstawowe znaki żeglugowe określone w części I mogą być uzupełniane następującymi znakami:

1. Tabliczki z napisami wskazującymi odległość od znaku do miejsca, gdzie zaczyna obowiązywać przepis znaku podstawowego

Tabliczki w kolorze białym z czarnym napisem umieszcza się nad znakiem podstawowym.

2. Uzupełniające sygnały świetlne

Biała strzałka świetlna w połączeniu ze światłami oznacza:

3. Strzałki wskazujące kierunek, w którym obowiązuje przepis znaku podstawowego

Strzałki mogą być białe lub innego koloru i mogą być umieszczone obok znaku lub pod nim.

Przykłady:

4. Tabliczki z napisami lub znakami uzupełniającymi przepis znaku podstawowego

Tabliczki należy umieszczać pod znakiem podstawowym.

Przykłady:

Załącznik nr 8 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

OZNAKOWANIE SZLAKU ŻEGLOWNEGO, JEZIOR I SZEROKICH DRÓG WODNYCH

I. PRZEPISY OGÓLNE

1. Określenia

Strony szlaków żeglownych: stroną prawą (lewą) szlaku żeglownego lub prawym (lewym) brzegiem drogi wodnej jest ta strona albo brzeg, które znajdują się w prawo (lewo) od statku przemieszczającego się "w dół"; kierunek "w dół" należy określać jako kierunek przeciwny do kierunku "w górę" - określony w § 6.01 ust. 2.

Światło: światło o określonej charakterystyce służące do oznakowania szlaku żeglownego.

Światło stałe: światło, które świeci nieprzerwanie oraz którego natężenie i kolor są stałe.

Światło rytmiczne: światło o charakterystycznych okresowo powtarzających się błyskach, których natężenie i kolor są stałe.

2. Rytm świateł

II. OZNAKOWANIE PŁYWAJĄCE GRANIC SZLAKU ŻEGLOWNEGO

1. Prawa granica szlaku żeglownego

Kolor: czerwony

Kształt: pława walcowa, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym, tyka z wiechą

Znak szczytowy: czerwony walec, może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Lewa granica szlaku żeglownego

Kolor: zielony

Kształt: pława stożkowa, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym, tyka

Znak szczytowy: zielony stożek; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

3. Rozgałęzienie szlaku żeglownego

Kolor: poziome, czerwone i zielone pasy

Kształt: pława kulista, pława ze znakiem szczytowym, tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: kula z zielonymi i czerwonymi pasami, może być w formie reflektora radarowego

Światło*: białe izofazowe lub białe migające w grupach (np. z trzech błysków)

Jeżeli jest to konieczne, to w celu wskazania, w którą stronę odgałęzia się główny szlak żeglowny, można nad znakiem rozgałęzienia szlaku żeglownego umieścić dodatkowe znaki szczytowe:

a) czerwony walec, gdy główny szlak żeglowny przebiega w lewo (rozpatrując "w dół")

b) zielony stożek, gdy główny szlak żeglowny przebiega w prawo (rozpatrując "w dół").

Można również na znaku rozgałęzienia umieścić, zależnie od sytuacji, czerwone lub zielone światło rytmiczne.

4. Biała litera "P" umieszczona na znakach pływających, określonych w pkt 1 i 2, wskazuje, że szlak żeglowny przechodzi wzdłuż miejsca postoju. Jeżeli z pławy z literą "P" jest pokazywane światło, to rytm tego światła powinien być inny od rytmu innych pław oznaczających tę stronę szlaku żeglownego.

III. OZNAKOWANIE BRZEGOWE PRZEBIEGU SZLAKU ŻEGLOWNEGO

A. ZNAKI BRZEGOWE WSKAZUJĄCE PRZEBIEG SZLAKU ŻEGLOWNEGO W ODNIESIENIU DO BRZEGÓW

Znaki te, łącznie ze znakami pływającymi określającymi granice szlaku żeglownego, oznaczają szlak żeglowny w tych miejscach, w których szlak przybliża się do brzegu, i wskazują na dalsze położenie szlaku przy brzegu; znaki te są znakami orientacyjnymi.

1. Przebieg szlaku żeglownego blisko prawego brzegu

Kolor: czerwony/biały

Kształt: słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z pionowym i poziomym usytuowaniem boków

Znak szczytowy: tablica czerwona z białymi poziomymi pasami u góry i dołu albo czerwona rama

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Przebieg szlaku żeglownego blisko lewego brzegu

Kolor: zielony/biały

Kształt: słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z pionowym i poziomym usytuowaniem przekątnych

Znak szczytowy: zielono-biała tablica z poziomym podziałem kolorów wzdłuż poziomej przekątnej albo zielona rama

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

3. Przykład stosowania znaków brzegowych

B. ZNAKI BRZEGOWE WSKAZUJĄCE PRZEJŚCIA SZLAKU ŻEGLOWNEGO OD JEDNEGO DO DRUGIEGO BRZEGU

Znaki te wskazują miejsca, w których szlak żeglowny oddala się od jednego brzegu, i miejsca, w których szlak żeglowny przybliża się do drugiego brzegu; wskazują również oś przejścia szlaku żeglownego od brzegu do brzegu.

1. Znak na prawym brzegu wskazujący przejście szlaku żeglownego od prawego do lewego brzegu

Kolor: żółty/czarny

Kształt: słup ze znakiem szczytowym w formie krzyża z jednym ramieniem skierowanym w dół (krzyż świętego Jerzego) lub znakiem kwadratowym z poziomym i pionowym usytuowaniem boków

Znak szczytowy: żółty krzyż lub żółta, kwadratowa tablica z czarnym pionowym pasem w środku

Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach, z parzystą liczbą błysków w grupie, innych niż dwa

2. Znak na lewym brzegu wskazujący przejście szlaku żeglownego od lewego do prawego brzegu

Kolor: żółty/czarny

Kształt: słup ze znakiem szczytowym w formie krzyża z dwoma ramionami skierowanymi w dół (krzyż świętego Andrzeja) lub znakiem kwadratowym z poziomym i pionowym usytuowaniem przekątnych

Znak szczytowy: żółty krzyż lub żółta, kwadratowa tablica z czarnym pionowym pasem w środku, wzdłuż przekątnej

Światło*: żółte rytmiczne przerywane lub błyskowe w grupach, z nieparzystą liczbą błysków w grupie, innych niż trzy

3. Przykłady stosowania znaków brzegowych przejść szlaku żeglownego od brzegu do brzegu

3. 1. Zwykłe wskazanie przejścia szlaku żeglownego

3. 2. Wskazanie osi długiego przejścia szlaku żeglownego

Dwa jednakowe znaki umieszczone jeden za drugim na jednym brzegu, tworząc linię nabieżnika, wskazują oś długiego przejścia szlaku żeglownego (znak z tyłu powinien być wyżej).

W nocy oś ta może być wyznaczona przez dwa tworzące nabieżnik światła rytmiczne o jednakowym rytmie lub ze stałym wyższym tylnym światłem.

IV. OZNAKOWANIE MIEJSC NIEBEZPIECZNYCH I PRZESZKÓD ŻEGLUGOWYCH

A. ZNAKI STAŁE

1. Na prawym brzegu

Kolor: czerwony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony trójkąt wierzchołkiem skierowany w dół; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Na lewym brzegu

Kolor: zielony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: zielony trójkąt wierzchołkiem skierowany do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

3. Na środku drogi wodnej

Kolor: czerwony/zielony

Kształt: tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony trójkąt wierzchołkiem skierowany pionowo w dół, umieszczony nad zielonym trójkątem wierzchołkiem skierowanym do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: białe rytmiczne migające lub izofazowe (może być zastąpione światłem migającym z trzema błyskami w grupie)

Określone w pkt 1, 2 i 3 trójkąty mogą być zastąpione białymi trójkątnymi tablicami z zielonymi lub czerwonymi paskami konturowymi.

4. Na brzegach odgałęzień, ujść rzecznych i kanałów portowych

Odgałęzienia, ujścia rzeczne oraz kanały portowe w pobliżu połączenia z główną drogą wodną mogą być oznakowane na obydwu brzegach, aż do wejścia na główną drogę wodną, znakami określonymi w punktach 1 i 2 (rys. 12 i 13), z uwzględnieniem stron szlaków żeglownych; statek wchodzący do portu uznaje się za idący "w górę".

B. ZNAKI PŁYWAJĄCE

1. Przy prawym brzegu

Kolor: poziome czerwone i białe pasy

Kształt: tyka na pławie ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwony walec; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: czerwone rytmiczne (rytm dowolny)

2. Przy lewym brzegu

Kolor: poziome zielone i białe pasy

Kształt: tyka na pławie ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: zielony stożek wierzchołkiem skierowany do góry; może być w formie reflektora radarowego

Światło*: zielone rytmiczne (rytm dowolny)

Przykłady stosowania znaków określonych w części II i IV

V. DODATKOWE OZNAKOWANIE NA POTRZEBY ŻEGLUGI ZA POMOCĄ RADARU

A. OZNAKOWANIE FILARÓW MOSTOWYCH (GDY SZLAK ŻEGLOWNY JEST PRZYSTOSOWANY DO ŻEGLUGI RADAROWEJ)

1. Oznakowanie filarów żółtymi pławami z reflektorami radarowymi ustawionymi powyżej i poniżej filarów

2. Oznakowanie filarów mostowych reflektorami radarowymi wysuniętymi z obydwu stron na wysięgnikach

B. OZNAKOWANIE LINII NAPOWIETRZNYCH PRZECINAJĄCYCH DROGĘ WODNĄ (GDY SZLAK ŻEGLOWNY JEST PRZYSTOSOWANY DO ŻEGLUGI RADAROWEJ)

1. Oznakowanie linii napowietrznej reflektorami radarowymi, umieszczonymi na tej linii, w dostatecznej liczbie i w odpowiedniej odległości

2. Oznakowanie linii napowietrznej żółtymi pławami z reflektorami radarowymi ustawionymi pod linią napowietrzną parami przy brzegach i w odpowiedniej odległości

VI. DODATKOWE OZNAKOWANIE NA JEZIORACH I SZEROKICH DROGACH WODNYCH

A. OZNAKOWANIE MIEJSC NIEBEZPIECZNYCH I PRZESZKÓD ŻEGLUGOWYCH

1. Znaki kardynalne

Określenie kwadrantów i znaków

Cztery kwadranty (północny, wschodni, południowy i zachodni) są ograniczone namiarami rzeczywistymi NW-NE, NE-SE, SE-SW, SW-NW, wyznaczonymi z miejsca odniesienia. Znak kardynalny przyjmuje nazwę od kwadrantu, w którym jest wystawiony.

Nazwa znaku wskazuje stronę, po której należy znak omijać.

Opis znaków kardynalnych

Północny znak kardynalny

Kolor: czarny nad żółtym

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami skierowane do góry

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające

Wschodni znak kardynalny

Kolor: czarny z pojedynczym, szerokim poziomym żółtym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, podstawami do siebie

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające grupowe, po trzy błyski w grupie

Południowy znak kardynalny

Kolor: żółty nad czarnym

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami skierowane w dół

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające w grupach kombinowane (po grupie błysków następuje trwający około 2 sekund blask)

Zachodni znak kardynalny

Kolor: żółty z pojedynczym, szerokim poziomym czarnym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwa czarne stożki, jeden nad drugim, wierzchołkami do siebie

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: migające grupowe, po dziewięć błysków w grupie

2. Znak odosobnionego niebezpieczeństwa

Znak odosobnionego niebezpieczeństwa ustawia się albo zamocowuje na lub ponad odosobnionym niebezpieczeństwem, wokół którego jest woda żeglowna.

Kolor: czarny z jednym (lub więcej) szerokim poziomym czerwonym pasem

Kształt: kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: dwie czarne kule, jedna nad drugą

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: błyskowe grupowe, po dwa błyski w grupie

B. OZNAKOWANIE OSI LUB ŚRODKA SZLAKU ŻEGLOWNEGO ORAZ OZNAKOWANIE PODEJŚCIA DO LĄDU

Znaki te służą do wskazania, że wokół nich woda jest bezpieczna, żeglowna.

Kolor: czerwone i białe pionowe pasy

Kształt: pława kulista, kolumienka ze znakiem szczytowym lub tyka ze znakiem szczytowym

Znak szczytowy: czerwona kula

Światło*: białe rytmiczne

Rytm światła: izofazowe, przerywane, jeden długi błysk co 10 sekund

C. SYGNALIZACJA WARUNKÓW METEOROLOGICZNYCH NA JEZIORACH

1. Ostrzeżenie "UWAGA"

Sygnalizuje się z lądu przez pokazanie żółtego rytmicznego migającego światła, z częstotliwością około 40 błysków na minutę.

Ostrzeżenie "UWAGA" oznacza możliwość nadejścia niebezpiecznych zjawisk meteorologicznych bez wskazania czasu ich nadejścia.

2. Ostrzeżenie "NIEBEZPIECZEŃSTWO"

Sygnalizuje się z lądu przez pokazanie żółtego rytmicznego migającego światła, z częstotliwością około 90 błysków na minutę.

Ostrzeżenie "NIEBEZPIECZEŃSTWO" sygnalizuje bezpośrednie zbliżanie się niebezpiecznego zjawiska meteorologicznego.

D. OZNAKOWANIE WYJŚĆ SZLAKÓW ŻEGLOWNYCH Z JEZIOR LUB SZEROKICH DRÓG WODNYCH

Znaki te wskazują miejsca odgałęzienia kanału, wpływ albo wypływ rzeki z jeziora lub szerokiej drogi wodnej oraz ułatwiają odszukanie tego wyjścia.

1. Znak ustawiony z prawej strony wyjścia

Kolor: biały lub czarny, w zależności od tła

Kształt: słup ze znakiem szczytowym, z przekątnymi ustawionymi poziomo i pionowo

Znak szczytowy: tablica kwadratowa z czarnymi i białymi pasami pionowymi lub tablica utworzona ze szczebli pionowych białych lub czarnych

Światło*: czerwone rytmiczne izofazowe o okresie 4 sekund

2. Znak ustawiony z lewej strony wyjścia

Kolor: biały/czarny

Kształt: słup ze znakiem szczytowym kwadratowym, z przekątnymi ustawionymi pionowo i poziomo

Znak szczytowy: tablica kwadratowa z poziomymi czarnymi i białymi pasami lub tablica utworzona ze szczebli poziomych białych lub czarnych

Światło*: zielone rytmiczne izofazowe o okresie 4 sekund

VII. OZNAKOWANIE AKWENÓW ZAMKNIĘTYCH DLA RUCHU ŻEGLUGOWEGO LUB AKWENÓW O OGRANICZONYM RUCHU ŻEGLUGOWYM

1. Znaki akwenów zamkniętych dla ruchu żeglugowego

Kolor: żółty

Kształt: dowolny wyróżniający się, lecz niekolidujący z innymi znakami określonymi niniejszymi przepisami

Znak szczytowy: bez znaku szczytowego, a w sytuacjach koniecznych - żółta prostokątna tablica z odrębnym napisem lub znakiem

Światło*: żółte rytmiczne

Rytm światła: dowolny wyróżniający się, lecz niekolidujący z rytmami innych świateł przewidzianych w przepisach

Przekraczanie linii wyznaczonej pławami oraz ruch statków po akwenie oddzielonym pławami jest zabroniony; na pławach lub tablicach umieszczonych na pławach mogą znajdować się napisy z informacjami ograniczającymi obowiązywanie znaków do określonych rodzajów statków.

2. Znaki akwenów dla narciarstwa wodnego lub podobnych sportów oraz holowania statków powietrznych za statkami (§ 6.35 ust. 1), zamkniętych dla ruchu żeglugowego

Cechy znaku jak w pkt 1

Na znaku szczytowym lub na pławie napis "SPORT".

Kolor: biały

Kształt: kula pokazana na maszcie

Znak "biała kula" zobowiązuje wszystkie statki znajdujące się na akwenie oddzielonym znakami określonymi w pkt 1 i 2 i nieuczestniczące w imprezie do natychmiastowego opuszczenia tego akwenu.

Przepis ten dotyczy również statków znajdujących się na postoju na tym akwenie.

Znak ten może być pokazany na statku komisji sędziowskiej.

VIII. ZNAKI SPECJALNEGO PRZEZNACZENIA

Znakiem specjalnego przeznaczenia jest biała pława dowolnego kształtu. Na pławie tej powinien znajdować się napis lub znak szczytowy prostokątny, zawierający informację o znaczeniu tej pławy.

IX. OZNAKOWANIE WEJŚĆ DO PORTÓW

1. Wejścia do portów mogą być oznakowane:

w dzień:

a) z lewej strony wejścia - tyka czerwona lub tyka z czerwonym walcem jako znakiem szczytowym albo czerwony trójkąt jednym wierzchołkiem w dół, namalowany na nabrzeżu,

b) z prawej strony wejścia - tyka zielona lub tyka z zielonym stożkiem wierzchołkiem do góry jako znakiem szczytowym albo zielony trójkąt wierzchołkiem do góry, namalowany na nabrzeżu,

w nocy:

wymienione powyżej znaki powinny być oświetlone; jeżeli stosuje się światła, to należy pokazać:

a) z lewej strony wejścia - czerwone światło rytmiczne o dowolnym rytmie,

b) z prawej strony wejścia - zielone światło rytmiczne o dowolnym rytmie.

2. Wymienione w pkt 1 oznakowanie wejść może być również stosowane do oznakowania wejść do bocznych dróg wodnych, ujść rzecznych i do wąskich zatok.

Poniższy rysunek ilustruje postanowienia rozdziałów VI, VII i IX.

____________________

* O ile jest zainstalowane; przypis odnosi się do treści całego załącznika nr 8.

Załącznik nr 9 do przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych

KATEGORIE DRÓG WODNYCH I OKREŚLENIE KIERUNKÓW RUCHU NA DROGACH WODNYCH

I. Kategorie dróg wodnych

W rozumieniu rozdziału 6 przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych, drogami wodnymi II kategorii są drogi wodne:

1) system Wielkich Jezior Mazurskich obejmujący jeziora połączone kanałami, tworzącymi szlak od jeziora Roś (włącznie) w miejscowości Pisz do rzeki Węgorapy (włącznie) w miejscowości Węgorzewo, wraz z jeziorami: Seksty, Śniardwy, Mikołajskie, Tałty, Tałtowisko, Kotek, Szymon, Szymoneckie, Jagodne, Boczne, Niegocin, Tajty, Kisajno, Dargin, Łabap, Kirsajty, Mamry i Święcajty, wraz z Kanałem Giżyckim oraz Kanałem Niegocińskim i Kanałem Piękna Góra oraz szlak od Jeziora Ryńskiego (włącznie) w miejscowości Ryn do jeziora Nidzkiego (do 3 km, stanowiącego granicę z Rezerwatem "Jezioro Nidzkie"), wraz z jeziorami: Bełdany, Guzianka Mała i Guzianka Wielka;

2) Kanał Augustowski od połączenia z rzeką Biebrzą do granicy Państwa, wraz z jeziorami znajdującymi się na trasie tego Kanału;

3) Kanał Bartnicki od jeziora Ruda Woda do jeziora Bartężek, wraz z jeziorem Bartężek;

4) Kanał Elbląski od jeziora Druzno do jeziora Jeziorak i jeziora Szeląg Wielki, wraz z tymi jeziorami i jeziorami na trasie Kanału, oraz szlak boczny w kierunku miejscowości Zalewo od jeziora Jeziorak do jeziora Ewingi włącznie;

5) rzeka Wisła od mostu kolejowo-drogowego w miejscowości Płock (km 632,30 rzeki Wisły) do stopnia wodnego Włocławek;

6) Jezioro Zegrzyńskie;

7) rzeka Wisła od km 930,0 do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

8) rzeka Martwa Wisła od rzeki Wisły w miejscowości Przegalina do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

9) rzeka Szkarpawa od rzeki Wisły do ujścia do Zalewu Wiślanego;

10) Kanał Gliwicki;

11) rzeka Odra Wschodnia, która przechodzi od Przekopu Klucz-Ustowo w rzekę Regalicę, wraz z tą rzeką i bocznymi odgałęzieniami, jezioro Dąbie - do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

12) rzeka Odra Zachodnia od km 17,1 do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

13) rzeka Parnica do granicy z morskimi wodami wewnętrznymi;

14) Przekop Klucz-Ustowo łączący rzekę Odrę Wschodnią z rzeką Odrą Zachodnią.

II. Określenie kierunków ruchu na drogach wodnych

W rozumieniu przepisów rozdziału 6, określenie kierunku "w górę" na kanałach i jeziorach oznacza:

1) na Kanale Jagiellońskim - ruch w kierunku miejscowości Elbląg;

2) na Kanale Augustowskim - ruch w kierunku granicy Państwa;

3) na Kanale Bydgoskim - ruch w kierunku miejscowości Bydgoszcz (rzeki Brdy);

4) na Kanale Gliwickim - ruch w kierunku miejscowości Gliwice;

5) na Kanale Kędzierzyńskim - ruch w kierunku portu "Azoty" w miejscowości Kędzierzyn-Koźle;

6) na Kanale Ślesińskim i jeziorze Gopło (główny szlak żeglowny - ruch w kierunku rzeki Warty);

7) na Kanale Żerańskim - ruch w kierunku rzeki Narwi (Zbiornika Zegrzyńskiego);

8) na Kanale Górnonoteckim od Kanału Bydgoskiego - ruch w kierunku połączenia z rzeką Notecią Górną;

9) na głównym szlaku żeglownym systemu Wielkich Jezior Mazurskich (Pisz - Węgorzewo) - ruch w kierunku miejscowości Pisz;

10) na głównych szlakach żeglownych systemu Jezior Warmińskich (Miłomłyn - rzeka Elbląg, Miłomłyn - Iława, Miłomłyn - Ostróda - jezioro Szeląg Mały) - ruch do miejscowości Miłomłyn.

III. Określenie kierunków ruchu "w górę" na bocznych szlakach żeglownych kanałów i jezior wymienionych w części II pkt 1-10 oraz na szlakach żeglownych akwenów niewymienionych w niniejszym załączniku.

Na bocznych szlakach żeglownych kanałów i jezior wymienionych w części II pkt 1-10 oraz na szlakach żeglownych akwenów niewymienionych w załączniku kierunki "w górę" określa dyrektor urzędu w porozumieniu z administracją drogi wodnej, według kryteriów: z północy na południe lub z zachodu na wschód albo od głównego szlaku żeglownego.

Komentarze
#1 | Apis dnia 14.11.2008 20:40
Fragmenty tekstu są wydrukowane drobną czcionką. W celu powiększenia tekstu proszę użyć poleceń w przeglądarce (Firefox - kombinacja klawiszy "CTRL+")
#2 | Teos dnia 16.11.2008 22:27
Dzięki Kapitanie za przepisy, nasunęło mi się kilka pytań:
1. Co z załącznikami ?
2. Kiedy zostały znowelizowane te przepisy ?
3. Kiedyś można było kupić przepisy w formie drukowanej, zresztą powinny być na każdym statku (§ 1.11) - gdzie można obecnie kupić aktualne przepisy i czy wystarczy że będą na statku w formie elektronicznej ?
#3 | Apis dnia 17.11.2008 09:39
Ad.1 - Jak Ci dobrze wiadomo - załączniki zawierają mnóstwo grafiki, którą muszę sam przetwarzać na potrzeby strony internetowej. Nie znalazłem ich w formie elektronicznej, bo zapewne nikomu się nie chce robić tego co muszę zrobić ja.
Ad. 2 - Dziennik Ustaw z 2003 r. Nr 212 poz. 2072 - ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY - z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003 r.)
Ad. 3 - Jeśli znajdę odpowiednie źródła lub po prostu zeskanuję te wszystkie ilustracje - sadzę, że będą na naszym statku ale wówczas wszyscy inni (poza naszą załogą) będą za friko korzystać z mojej pracy. Nie wiem też jak wyglada prawo do publikowania wydawnictw tego typu w sieci - czyli czy ja nie naruszę go.
#4 | przylodz dnia 17.11.2008 14:10
No to dowiedz się szybko, bo przecież opublikowałeś przepisy na tej stronie, co uważam za bardzo chwalebne i pożyteczne, ale u nas już nic nie wiadomo! Myślę, też, że dobrze by było zamieścić je w całości z załącznikami w oddzielnej zakładce, żeby zawsze można było do nich sięgnąć i sobie wydrukować lub przeczytać.
#5 | Apis dnia 23.11.2008 01:59
Kosztowało mnie to mnóstwo dłubania, ale mamy na naszej stronie własną, elektroniczną wersję śródlądowych przepisów. Będę wdzięczny za wskazywanie błędów popełnionych przeze mnie podczas opracowywania.
#6 | rzuf12 dnia 16.04.2012 11:03
ZA SAME PRZEPISY TEN PORATL JEST WIELKI !!!
#7 | miki1989 dnia 20.01.2015 10:37
Ten portal potrafi czasmi uratować od tarapatów Smile
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Powered by PHP-Fusion v.7.02.07. Copyright © 2002 - 2017 by Nick Jones. Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.   Page Rank
Free counters!
Zakładanie firm w Niemczech | DiS | Apis | Alhenag | Orsza | Absolwenci TZS | Wierzbnik | Rada Kapitanów | PHP-Fusion PL | Rejsy Brzeg | Aerografia | Krismods | Dysnet | lvbet